Debaty sejmowex905 Kadencja

Interpelacja w sprawie możliwości poprawy sytuacji instytucji rzeczoznawczych

   Do końca 2001 r. oddziały rzeczoznawców w Polsce jak i w Gorzowie Wlkp. otrzymywały zlecenia na wykonywanie usług rzeczoznawczych w zakresie oszacowania wartości (wyceny) majątków dłużników, np. pojazdów samochodowych, maszyn i urządzeń technicznych, od urzędów skarbowych, komorników sądowych, Państwowej Inspekcji Handlowej i innych instytucji państwowych.    Z dniem 1 stycznia 2002 r. zaczęła obowiązywać ustawa o postępowaniu egzekucyjnym, DzU nr 125, poz. 1368 z dnia 6.09.2001 r., która zabrania kierowania zleceń do oddziałów jako firmy na wykonanie usług rzeczoznawczych oszacowania wartości (wyceny) majątku. W myśl ustawy urząd skarbowy, komornik sądowy lub Państwowa Inspekcja Handlowa kieruje zlecenie do powołanego biegłego rzeczoznawcy z lisy ustalonej przez izby skarbowe, komornika sądowego, Państwową Inspekcję Handlową na jego prywatny adres domowy. Poprzez ten zapis w ustawie oddział stracił zlecenia z ww. instytucji, a tym samym stracił w dużej mierze na sprzedaży usług rzeczoznawczych, które starczały na pokrycie kosztów związanych z prowadzoną działalnością, oraz zmuszony był zmniejszyć zatrudnienie. Urzędy, kierując zlecenia do firmy rzeczoznawczej, mają zagwarantowaną pewność, że wykonywane zlecenie jest sprawdzone i zweryfikowane przez doświadczonego rzeczoznawcę.    W skali kraji i Gorzowa Wlkp. jest to powolny upadek instytucji rzeczoznawczej, którą po wielu latach powołał minister infrastruktury w art. 79a, Dziennik Ustaw nr 129, poz. 1444 z dnia 6.09.2001 r. Prawo o ruchu drogowym.    Celowe byłoby zatem wniesienie poprawki do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, DzU nr 125, poz. 1368, przez nadanie art. 1a brzmienia:    ˝Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) biegłym skarbowym - rozumie się przez to rzeczoznawcę lub instytucję rzeczoznawczą w określonej dziedzinie, uprawnionych do wyceny majątku zobowiązanego i wpisanych na listę biegłych skarbowych prowadzoną przez izbę skarbową˝.    Drugim przykładem pominięcia wspomnianej instytucji jest ustawa o Inspekcji Transportu Drogowego, DzU nr 125, poz. 1371, art. 67, gdzie ustawodawca przewidział współpracę z Państwową Inspekcją Handlową, Inspekcją Pracy i zarządami dróg, a pominął rolę rzeczoznawców Stowarzyszenia Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego w kompleksowej ocenie stanu technicznego pojazdów.    W związku z powyższym zwracam się do pana ministra z pytaniem: Jakie są możliwości poprawy sytuacji instytucji rzeczoznawczych w świetle omówionych uregulowań prawnych?    Z poważaniem    Poseł Jakub Derech-Krzycki    Gorzów Wlkp., dnia 28 października 2002 r.