Debaty sejmowex905 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie polityki lekowo-farmaceutycznej prowadzonej przez Ministerstwo Zdrowia

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana posła Stanisława Misztala w sprawie regulacji prawnych dotyczących osób posiadających wyższe wykształcenie farmaceutyczne oraz wydawania zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych, przekazaną przy piśmie znak SPS-0202-5676/01, uprzejmie informuję, że powyższe kwestie są unormowane w przepisach ustaw:    - z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich (DzU nr 41, poz. 179, z późn. zm.),    - z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej (DzU nr 105, poz. 452, z późn. zm.)    oraz wydanych na ich podstawie aktach wykonawczych.    Ustawa o izbach aptekarskich definiuje pojęcie osoby wykonującej zawód aptekarza oraz określa strukturę i zasady działania samorządu zawodu aptekarskiego. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy samorząd zawodu aptekarskiego stanowią Naczelna Izba Aptekarska i okręgowe izby lekarskie. Powyższy przepis traktuje samorząd zawodu aptekarskiego jako reprezentację zawodowych, społecznych i gospodarczych interesów tego zawodu.    Organy administracji rządowej odpowiedzialne za realizację zadań z zakresu ochrony zdrowia, w tym również dotyczących zaopatrzenia społeczeństwa w środki farmaceutyczne i materiały medyczne współpracują z samorządem aptekarskim od chwili jego powstania. Samorząd aptekarski odgrywa ważną rolę w pracach legislacyjnych mających na celu realizację delegacji do wydania aktów wykonawczych zawartych w ustawach wymienionych na wstępie niniejszego pisma. Należy zwrócić uwagę na fakt, że przepisy powyższych ustaw wielu przypadkach gwarantują samorządowi aptekarskiemu prawo do wyrażenia swego stanowiska, zobowiązując ministra zdrowia do zasięgnięcia opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej. Jeżeli zgłaszane przez samorząd aptekarski propozycje rozwiązań legislacyjnych są zasadne i zgodne ze stanowiskiem rządu, zostają one uwzględnione przy opracowywaniu projektów aktów prawnych, o których mowa wyżej.    Obowiązujące przepisy nie ograniczają możliwości ubiegania się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej wyłącznie dla spółek, w których większość udziałów należy do osób posiadających wyższe wykształcenie farmaceutyczne. Prowadzenie apteki ogólnodostępnej jest bowiem działalnością gospodarczą, którą może podjąć każdy, kto spełnia warunki określone przez prawo.    Propozycje rozwiązań prawnych dotyczących podejmowania działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu apteki ogólnodostępnej zawiera również projekt ustawy Prawo farmaceutyczne. Powyższa kwestia, obok innych zagadnień, była przedmiotem rozważań i analiz w toku prac legislacyjnych poprzedzających skierowanie ww. projektu do uzgodnień międzydziałowych. Uwzględniając opinie wyrażone w toku prac nad projektem ustawy o konieczności zgodności zawartych w niej zapisów z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej i z ustawą z dnia 24 lutego 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolitystycznym i ochronie interesów konsumentów (DzU z 1999 r. nr 52, poz. 547, z późn. zm.), przyjęto zasadę, zgodnie z którą zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej może otrzymać przedsiębiorca w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (DzU nr 101, poz. 1178, z późn. zm.).    Jednocześnie pragnę zapewnić, że pod względem fachowości prawidłowe funkcjonowanie apteki będą gwarantować przepisy wymagające od przedsiębiorcy, który ją prowadzi zatrudnienia na stanowisku kierownika tej placówki osoby posiadającej wyższe wykształcenie farmaceutyczne i spełniającej określone warunki.    Z poważaniem    Minister    Grzegorz Opala    Warszawa, dnia 27 lutego 2001 r.