Interpelacja w sprawie dziaÅ‚aÅ„ UrzÄ™du Regulacji Energetyki dotyczÄ…cych zatwierdzania taryf energii elektrycznej .    W zwiÄ…zku z licznymi interwencjami wyborców zwracam siÄ™ o wyjaÅ›nienie dziaÅ‚aÅ„ podejmowanych w ostatnim czasie (luty-czerwiec 1999 r.) przez prezesa UrzÄ™du Regulacji Energetyki. 18 marca 1999 r. URE na wniosek ZakÅ‚adu Energetycznego BiaÅ

Interpelacja w sprawie działań Urzędu Regulacji Energetyki dotyczących zatwierdzania taryf energii elektrycznej

   W związku z licznymi interwencjami wyborców zwracam się o wyjaśnienie działań podejmowanych w ostatnim czasie (luty-czerwiec 1999 r.) przez prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. 18 marca 1999 r. URE na wniosek Zakładu Energetycznego Białystok SA zatwierdził taryfę dla energii elektrycznej (DTA 821/2708-A/2/99F). Zmiany były znaczące, a mianowicie podniesiono stawkę opłaty przesyłowej do 104 zł za licznik trójfazowy. Kwota taka nie była uzasadniona żadnymi względami ekonomicznymi. Świadczy o tym fakt zmiany ww. taryfy decyzją prezesa URE na wniosek ZE Białystok SA, decyzja z dnia 24 maja 1999 r. DTA-821/2708-A/4/99AB, w której stawki obniżono ze 104 zł do ok. 8,36 zł. Jednocześnie podniesiono stawkę za kilowatogodzinę z 0,2042 zł do 0,3369 zł, a więc o ponad 50%.    Powyższa polityka z zakresu gospodarki i regulacji paliwami i energią jest wielce niepokojąca. Tak drastyczne podniesienie opłaty przesyłowej uderzyło w znaczną część podmiotów będących odbiorcami energii. Dotyczy to zwłaszcza wsi, a szczególnie szkół wiejskich, domów kultury, budynków ochotniczej straży pożarnej oraz świetlic wiejskich. Przykłady wskazują, iż w tych jednostkach opłata przesyłowa stanowi niekiedy (w przypadku OSP i świetlic wiejskich) ponad 95% należności za energię wykazanej w rachunkach. Stanowi to dla tych jednostek ogromne obciążenie, którego nie będą w stanie same pokonać. Ciężar spadnie więc na gminy będące i tak w trudnej sytuacji, przede wszystkim małe gminy wiejskie. Taka sama sytuacja powstała w stosunku do osób fizycznych i przedsiębiorców korzystających z prądu trójfazowego.    Zgodnie z ustawą z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (art. 21 i 23) Urząd Regulacji Energetyki ma obowiązek, jako centralny organ administracji państwowej, regulowania i kontroli m.in. taryf energii elektrycznej poprzez zmierzanie do równowagi interesów przedsiębiorców energetycznych i odbiorców energii. Taryfy, zgodnie z art. 45 Prawa energetycznego, powinny zapewniać nie tylko pokrycie uzasadnionych kosztów działalności przedsiębiorstw energetycznych, lecz także ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem poziomu cen. Nie sposób w przedstawionym przykładzie dopatrzyć się głębszej analizy działań URE. Nasuwa się przypuszczenie, iż centralny organ administracji mający chronić także interesy odbiorców ogranicza się do automatycznego zatwierdzania projektów taryf przedsiębiorstw energetycznych, faworyzując te ostatnie. Dwukrotna zmiana stawek w ciągu trzech miesięcy i to w takiej proporcji - 104 zł do 8,36 zł, potwierdza ww. przypuszczenie i świadczy o naruszeniu przepisów cytowanej wyżej ustawy i lekceważeniu interesu społecznego. Postępowanie URE ma, zgodnie z art. 30 ww. ustawy, charakter postępowania administracyjnego, do którego stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a co za tym idzie, jego zasady ogólne, m.in. zasadę praworządności, dążenia do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy mającej na uwadze zarówno interes społeczny, jak i uzasadniony interes jednostki. Nic zatem nie stało na przeszkodzie, aby decyzją z dnia 24 maja 1999 r. zmienić wcześniejszą własną decyzję w trybie art. 155 K.p.a. z mocą wsteczną od 5 marca 1999 r. Jest to dopuszczalne w świetle procedury administracyjnej. Również i obecnie wcześniejsze decyzje prezesa URE mogą być w trybie K.p.a. zmienione, za czym przemawiałyby opisane wyżej okoliczności.    Poprzez brak postępowania wyjaśniającego działanie urzędu powoduje takie właśnie, jak wskazane wyżej, efekty, co obniża prestiż instytucji państwowych w opinii społecznej, w tym także autorytet rządu.    W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:    1. Dlaczego w ciągu kilku miesięcy prezes URE zatwierdził tak zróżnicowane wnioski Zakładu Energetycznego Białystok SA (18 marca 1999 r. - stawka opłaty przesyłowej 104 zł; 24 maja 1999 r. - stawka opłaty przesyłowej 8,36 zł)?    2. Dlaczego URE nie przeprowadza postępowania wyjaśniającego w zakresie przedstawianych przez zakład energetyczny zmian w taryfie?    3. Dlaczego przy zatwierdzaniu taryf przy energii elektrycznej prezes URE nie bierze pod uwagę ochrony odbiorców?    4. Czy w związku z zaistniałą sytuacją zostaną podjęte działania mające na celu jej wyjaśnienie?    Z poważaniem    Poseł Marek Kaczyński    Wysokie Mazowieckie, dnia 6 lipca 1999 r.





szkolenia bhp poznań emiraty sierpień 2012 produkcja i montaż: schody drewniane słownik synonimów międzyrzecki rejon umocniony iii rzesza międzyrzecki rejon umocniony mru front prawo jazdy warszawa