Debaty sejmowex905 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie przekazania obowiązków konwojowania osób osadzonych w aresztach śledczych i zakładach karnych oraz innych zadań policji sądowej do struktur Ministerstwa Sprawiedliwości

   Szanowny Panie Marszałku! W nawiązaniu do interpelacji nr 2862 posła na Sejm RP pana Jana Chmielewskiego w sprawie przekazania obowiązków konwojowania osób osadzonych w aresztach śledczych i zakładach karnych oraz innych zadań policji sądowej do struktur Ministerstwa Sprawiedliwości przedkładam poniżej informacje.    Problemem policji w naszym kraju jest nie tylko zbyt mała liczba etatów policyjnych, ale konieczność wykonywania zadań, które nie mają charakteru pracy policyjnej. Należy do nich konwojowanie osób pozbawionych wolności na rzecz organów wymiaru sprawiedliwości. To jest rozwiązanie nieracjonalne, angażujące znaczne siły policjantów służby prewencyjnej (kompanie konwojowe są zasilanie policjantami służb patrolowych, dzielnicowych czy nawet dochodzeniowo-śledczych). Powoduje to czasowe pozbawienie mieszkańców wielu miejscowości podstawowej ochrony ze strony policji.    Właściwszą do wykonania konwojów jest Służba Więzienna. Proces szkolenia strażnika konwojowego jest znacznie prostszy i tańszy niż policjanta. Przekazanie konwojowania z Policji do Służby Więziennej skutkowałoby widocznym i odczuwalnym zwiększeniem służb patrolowych i dzielnicowych (a więc najbardziej oczekiwanych przez społeczności lokalne). Przy przyjęciu za priorytet zwiększania możliwości pracy prewencyjnej policji na rzecz społeczeństwa bardziej celowe byłoby przekazanie tych środków na sfinansowanie około 4000 etatów funkcjonariuszy Służby Więziennej. Przekazywanie zadania konwojowania odbywałoby się w cyklu wieloletnim. Jest to podyktowane koniecznością właściwego przygotowania się pod względem organizacyjnym przez Służbę Więzienną. Nadto z Policji do Służby Więziennej zostałby przekazany cały sprzęt służący realizacji tych zadań.    Uzgodnienia w tej sprawie pomiędzy Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministerstwem Sprawiedliwości trwają co najmniej od roku. Nie jest kwestionowana zasadność takiej decyzji (pod względem ustrojowym i merytorycznym), niemniej Ministerstwo Sprawiedliwości sprzeciwia się koncepcji ze względów organizacyjnych. Wydaje się jednak, że przy rozstrzyganiu tej sprawy priorytet powinno mieć bezpieczeństwo naszego kraju.    Z poważaniem    Sekretarz stanu    Bogdan Borusewicz    Warszawa, dnia 21 grudnia 1999 r.