Interpelacja w sprawie polityki paÅ„stwa wobec tragicznej sytuacji mieszkaniowej spoÅ‚eczeÅ„stwa oraz istniejÄ…cej i potencjalnej bezdomnoÅ›ci polskich rodzin .    W ostatnich miesiÄ…cach postÄ™puje zubożenie polskich rodzin. Ze wzglÄ™du na nieosiÄ…galne ceny mieszkaÅ„ i zupeÅ‚ny brak taniego budownictwa czynszowego oraz degradacjÄ™ zasobów istniejÄ…cych, wzrasta niebezpiecznie zagrożenie bezdomnoÅ›ciÄ

Interpelacja w sprawie polityki państwa wobec tragicznej sytuacji mieszkaniowej społeczeństwa oraz istniejącej i potencjalnej bezdomności polskich rodzin

   W ostatnich miesiącach postępuje zubożenie polskich rodzin. Ze względu na nieosiągalne ceny mieszkań i zupełny brak taniego budownictwa czynszowego oraz degradację zasobów istniejących, wzrasta niebezpiecznie zagrożenie bezdomnością dla uboższej większości społeczeństwa.    Do dzisiaj nie przedstawiono zapowiadanego przed wyborami Narodowego Programu Mieszkaniowego. Systematycznie z roku na rok zmniejsza się wysokość środków publicznych na sferę mieszkaniową. Proponuje się likwidację ulg budowlanych i remontowych bez żadnego programu zastępczego. Zablokowano powstawanie kas oszczędnościowo-budowlanych dla najuboższych. Nadal obowiązuje ustawowa możliwość eksmisji na bruk bez winy najemcy. Wkrótce zostaną uwolnione czynsze za mieszkania lokatorskie. Ta liberalna, antyrodzinna polityka mieszkaniowa stanowi realne zagrożenie dla egzystencji narodu polskiego.    Art. 75 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1998 r. zobowiązuje władze publiczne do prowadzenia polityki sprzyjającej zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych obywateli, do przeciwdziałania bezdomności, wspierania rozwoju budownictwa socjalnego oraz popierania działań obywateli zmierzających do uzyskania własnego mieszkania.    Art. 76 tejże konstytucji mówi, że władze publiczne chronią konsumentów, użytkowników i najemców przed działaniami zagrażającymi ich zdrowiu, prywatności i bezpieczeństwu oraz przed nieuczciwymi praktykami rynkowymi.    Polska jako sygnatariusz Europejskiej Karty Społecznej zobowiązała się do zapobiegania i ograniczania bezdomności oraz do uczynienia kosztów mieszkań dostępnymi dla tych, którzy nie mają wystarczających zasobów finansowych.    W związku z powyższym oczekuję od pana premiera odpowiedzi na następujące pytania:    1. W jaki sposób rząd zamierza rozwiązać problem rosnącej bezdomności w Polsce?    2. Czy zapowiadany w exposé przez pana premiera Narodowy Program Budownictwa Mieszkaniowego był tylko pustą obietnicą?    3. Dlaczego blokowane są inicjatywy ustawodawcze przeciwko eksmisji rodzin na bruk?    4. Dlaczego Kamiliańska Misja Pomocy Społecznej, która pod kierunkiem ojca Bogusława Palecznego wzorowo służy bezdomnym, jest pomijana w rozdziale środków publicznych przeznaczonych na ten cel?    Z poważaniem    Poseł Witold Tomczak    Warszawa, dnia 8 października 1999 r.





wszystkie sumy kontrolne w jednym miejscu wszystkie sumy kontrolne w jednym miejscu flawonoidy doświadczony i profesjonalny tłumacz hiszpańskiego niemiecki gdańsk Foto ramka